تا وقتى كه خانهء كعبه ساخته شد و بنيان خانه را آغاز تاريخ كردند تا وقتى كه پراكنده شدند و هر قبيله وقت برون شدن از تهامه را آغاز تاريخ مىكرد ، ، و آن گروه از بنى اسماعيل كه در تهامه مانده بودند خروج قبيلهء سعد و نهد و جهينه و بنى زيد را آغاز تاريخ داشتند ، تا وقتى كه كعب بن لوى بمرد و تا سال فيل مردن وى را آغاز تاريخ داشتند . پس از آن سال فيل را آغاز تاريخ كردند تا وقتى كه عمر بن خطاب هجرت را آغاز تاريخ كرد و اين به سال هفدهم يا هيجدهم هجرت بود . از سعيد بن مسيب روايت كرده‌اند كه عمر بن خطاب كسان را فراهم آورد و گفت : « از چه روز بنويسيم ؟ » على بن ابى طالب عليه السلام گفت : « از روزى كه پيمبر خدا صلى الله عليه - و سلم مهاجرت كرد و سرزمين شرك را ترك فرمود » و عمر رضى الله عنه چنين كرد . ابو جعفر گويد : روايتى كه از شعبى دربارهء تاريخ بنى اسماعيل آورده‌اند از حق دور نيست كه مبدأ تاريخ از حادثه اى كه پيش همه معروف باشد نداشتند و غالبا قحطى يا بليه اى را كه در گوشه اى از ديارشان رخ داده بود مبدأ تاريخ مىكردند ، و از ميان عربان ، قرشيان بودند كه آخرين مبدأ تاريخشان پيش از هجرت پيمبر به سال فيل بود كه سال تولد پيمبر خداى نيز بود و از جنگ فجار تا بناى كعبه پانزده سال بود و از بناى كعبه تا مبعث پيمبر پنج سال بود . ابو جعفر گويد : پيمبر صلى الله عليه و سلم چهل ساله بود كه مبعوث شد ، و چنان كه شعبى گويد : اسرافيل همراه نبوت وى بود و اين پيش از آن بود كه مأمور دعوت و اظهار پيمبرى باشد ، چنان كه روايتهاى آن را آورده‌ايم ، و سه سال بعد جبريل همراه نبوت وى شد و بگفت تا دعوت و نبوت اظهار كند و ده سال در مكه به دعوت پرداخت ، پس از آن به ماه ربيع الاول سال چهاردهم نبوت خويش سوى مدينه هجرت فرمود و خروج وى از مكه به روز دوشنبه بود و هم روز دوشنبه دوازدهم ربيع الاول به مدينه رسيد .